۱) ماهیچه سابکلاویوس: ماهیچه کوچکی که شانه را به اولین دنده وصل می کند. این ماهیچه فقط در صورتی فایده داشت که انسانها روی چهار دست و پا راه می رفتند. بعضی از افراد یکی و بعضی دیگر دو تا از این ماهیچه دارند. تعدادی نیز فاقد این ماهیچه هستند.

 ۲) آپاندیس: این عضو به انسانهای اولیه در هضم گیاهان کمک می کرد. امروزه هر سال سیصد هزار آمریکایی آپاندیس خود را عمل می کنند (برمی دارند).

 ۳) مجراهای شیر در مردان

 ۴) دندانهای عقل: این دندانها به انسانهای اولیه که مقدار زیادی از گیاهان تغذیه می کردند در جویدن غذا کمک می کردند. امروزه فقط 5 درصد جمعیت دندانهای عقل سالمی دارند.

 ۵) ماهیچه های گوش بیرونی: سه ماهیچه که به انسانهای اولیه اجازه می داد تا گوشهای خود را (مانند سگ و گربه) تکان دهند.

 ۶) دنده گردن: دنده های کوچکی که در یک درصد از انسانها دیده می شوند و می تواند باعث مشکلات عصبی یا سرخردگی شود. این دنده ها باقیمانده عصر خزندگی در انسان هستند.

 ۷) مژه سوم: پرندگان از این مژه برای حفاظت از چشم و پاک کردن گردوغبار استفاده می کنند. انسانها قسمت کوچکی از این مژه را در داخل گوشه چشم خود دارند.

 ۸) ماهیچه پالماریس: ماهیچه درازی که از آرنج تا مچ کشیده می شود. از این ماهیچه برای آویزان شدن و بالا رفتن استفاده می شده است. یازده درصد انسانها فاقد این ماهیچه هستند.

 ۹) مو: درحالی که ابروها از ریزش عرق جلوگیری می کنند و یا اینکه موی صورت مردان ممکن است برای زنان جذاب باشد اکثر موهای بدن انسان هیچ کار خاصی انجام نمی دهند.

 ۱۰) بلند کننده پیلی: حیوانات با استفاده از این ماهیچه موهای خود را به منظور بیشتر گرم شدن یا ترساندن حیوانات دیگر پف می کنند. با کمک همین ماهیچه است که مو بر تن ما سیخ می شود!

 ۱۱) ماهیچه پالانتاریس: این ماهیچه پا به میمون ها کمک می کند تا بتوانند با پای خود چنگ بزنند. نه درصد از انسانها فاقد این ماهیچه هستند.

 ۱۲) استخوان COCCYX: کنترل کننده دم حیوانات. حیوانات از دم برای تعادل یا ارتباط استفاده می کنند. خارج کردن این استخوان از بدن هیچ مشکلی برای سلامتی ایجاد نمی کند.

 ۱۳) سیزدهمین دنده: این دنده در گوریل ها و شامپانزه ها وجود دارد ولی فقط هشت درصد انسانها دارای این دنده اضافی هستند.