سفره هفت سین متشکل از هفت و فقط هفت قلم می باشد که همگی اونها باید دارای همه خصوصیات زیر باشن:

۱- با سین شروع بشه

۲- ریشه واژه کاملا فارسی باشه

۳- منشا گیاهی داشته باشه

۴-خوردنی باشه

هیچ قلم هشتمی در دنیا وجود نداره که همه خصوصیات بالا رو داشته باشه. این هفت قلم عبارتند از:

سبزی (منظور سبزی خوردنه)+سمنو+سنجد+سرکه+سیب+سیر+سماق

برخی از سین های سر سفره که جزء هفت سین به حساب نمی آیند:

۱- سکه، سینی از هفت سین ما نیست چون نه ریشه فارسی داره نه منشا گیاهی و نه خوردنیه (سکه عربیه چون تشدید داره)

۲-سنبل هم نیست چون ریشه فارسی نداره و خوردنی هم نیست. در واقع فارسی سنبل میشه خوشه که با سین شروع نمیشه

۳- سبزه هم اشتباهه چون خوردنی نیست. بجای اون باید سبزی قرار داده بشه

۴- سپند (اسفند) هم نیست چون واضحه که خوردنی نیست.

۵- ماهی قرمز، آیینه، کتاب، شمع و ... هم بخشی از هفت سین نیستن چون با سین شروع نمیشن و بیشترشون شرطهای دیگه رو هم ندارن ولی به عنوان تزیینات جانبی سفره هفت سین استفاده می شن.

علاوه بر اینکه هر یک از این هفت تا سین نشانه و سمبلی هستن، خیلی خیلی جالبه که هیج سین هشتمی با مشخصاتی که گفته شد وجود نداره.

در کشورهای مختلف هفت سین‌های متفاوتی پهن می‌شود، حتی در برخی از نقاط ایران و دیگر کشورها به جای هفت سین، هفت شین پهن می‌کنند، سفره هفت سینی که امروزه بیشتر مرسوم است داری هفت مورد از چیزهای مانند:

· سبزه : نماد خرمی و نو زیستی

· سرکه : نماد شادی ( میوه درخت تاک در ایران میوه شادی خوانده میشد )

· سمنو : نماد خیر و برکت

· سیب : نماد مهر و مهرورزی

· ســیر : نگهبان سفره ( در اکثر فرهنگ های آریائی برای سیر نقش محافظت کننده از شر قائل بودند )

· سماق: نماد مزه زندگی

· سنجد : نماد حیات و بزر حیات